- خانم محترم لطفن جایِ دیگری برای نشستن انتخاب کنید.
زن وانمود کرد صدایِ پیشخدمت را نشنیده است.
- خانم این صندلی با بقیه فرق دارد.
زن در حالی که از کیف دستی اش پاکتِ سیگار را در می آورد گفت :
- می دانم فرق می کند ، در بهترین جایِ کافه ، پشت تنها میزی که گل های تَر و تازه دارد.
پیشخدمت گلویش را صاف کرد و با دستی که قوری قهوه جوش را گرفته بود به میز کنار پنجره اشاره کرد.
- خانم عزیز من می توانم جای بهتری را به شما پیشنهاد بدهم، کنار پنجره دیدِ زیبایی از خیابانِ پر درخت دارد.
مشتری های کافه به مناظره ی پیشخدمت و زن نگاه می کردند. پیرمردی که پشت پیشخوان ایستاده بود دست هایش را به صورت 8 روی پیشخوان ستون بدنش کرد و به آرامی گفت :
- خانم احساساتشان را تحریک نکنید ؛ این ها منتظر هستند.
پیشخدمتِ جوان قوری قهوه جوش را روی میز کوفت و تقریبا فریاد کشید :
- خانم این صندلی جایِ خالیِ کسِ دیگری است.
با چشمانِ خواب آلود به خیابانِ پر درخت خیره شد و آرام تر ادامه داد:
- این صندلی متعلق به اوست.
زن دیگر نمی توانست لحن آمرانه اش را حفظ کند ، کمی صدایش می لرزید :
- چه کسی ؛ این صندلی مالِ کیست ؛ یک آدم مهم ؟
پیشخدمت بدون این که چشم از خیابان بر دارد گفت :
- کدام آدم مهم در این کافه میز رزو می کند؟!
لبخند کوچکی زد و ادامه داد :
- علاوه بر این شما می توانید سر همین میز بنشینید اما روی این صندلی هرگز!
مردی که در میز مجاور نشسته بود سرش را از روزنامه بلند کرد و رو به زن فریاد کشید :
- برو بیرون!
دیگران دنبال حرف او را گرفتند :
- گمشو بیرون!
- صندلی او ؟!
اشک در چشم های زن حلقه زد و با صدای لرزانی در گلو گفت :
- متوجه منظورتان نمی شوم آقا.
پیشخدمت دستش را روی دست زن گذاشت و به آرامی فشار داد . زن سعی کرد لرزش دستش را مهار کند.
- منظور آقا واضح است خانم ؛ این صندلی مالِ شخص دیگری است و شما نمی توانید روی این صندلی بنشینید.
پیر مردی که پشت پیشخوان ایستاده بود ساتورِ آشپزخانه ی دسته مشکی را از کارد دان ها بیرون کشید و به طرف زن راه افتاد. مشتری ها از صندلی ها بر خواستند. پیشخدمت با چشم های خواب آلود به خیابانِ پر درخت که در تاریکی شامگاه فرو می رفت نگاه
می کرد. روی شیشه لامپ نئونی کلمه COFFEE روشن و خاموش می شد و نور قرمز کف خیابان پهن می کرد.
پشتِ هيچ چراغقرمزی نايستاده بود. آن روز هوا سرد بود و هالهی مه دور چراغ راهنمايی را گرفته بود. به سرعت به تقاطع نزديک شد. هيکل زرد ماشين زباله از دوردست، در سمت مقابل ديده میشد. پيکان قرمز رنگی هم اريب در گوشهی آينهی بالای سرش میلرزيد.