بالاخره بعد از کلی Single Track گروه The Ways آلبوم جدیدشُ به نام Stress ارائه کرد. یه کار در این آلبوم هست به نام " شهر من کو؟ " خیلی دوسش دارم.

          ...

     کی میتـونه که بگـه، اینجا روزی شهر من بود؟

     خونه و سقف کجاست، کنج و ایوونش کـو؟

     میدون شهر کجاست، برج و تندیـسش کو؟

     تـقدیر مرگ این بود، دست بی شرم بلا بود.

     سینما رویا(ل) کجاست؟ پـپسی سردش کو؟

     کوچه خاطره هام، بوسه گرمت کو؟

           ...

شهر من، حس هویت، حس مکان، حس تعلق، تندیس، سینما، کوچه‌ها و کنج‌های خاطره انگیز، وقتی در ادبیات شهر و شهرسازی مطالعه می‌کنی یه خیلی از این واژه‌های قشنگ می‌بینی و بالای سرت از این هاله‌های ابرهای سپید تشکیل می‌شه، شبیه نقاشی بچه‌ها، یه دختر با گیسای بافته که داره طناب بازی می‌کنه، یه خونه با دودکشی که ازش دود خارج میشه و چراغی که تو خونه روشنه(نشانه شناسی نقاشی کودکان). اما این توده‌های ضخیم ابرهای سیاه در شهر من مدت‌هاست نمی‌بارند(متری مانتالیسم یا همون مکش مرگ من)، شهر من تبدیل به Lost Space شده(تریپ مخ زنی در دانشکده‌ی شهرسازی)، فضاهای مکث و کنج‌ها مانند پیرنشین‌های دم خانه‌ها در طراحی شهری ما بدست فراموشی سپرده شده‌اند( اساتید فسیل و سیمپل مایند که مسائل کلان شهری مثل تهران ُبا زنده کردن پیرنشین‌ها حل می‌کنن، البته خوب اسامی دهان پرکنی هم دارن و یه قشون واسه خودشون مرید و چاکر جمع کردن. گاهی از سر معده در خانه هنرمندان همایشی برگزار می‌کنن و مسائل شهرهای امروز حل میشه)؛ اما یه سوال؟ شهر من در کجای تاریخ ایران وجود داشته که حالا گم شده؟ اصلا شهروند که لازمه ی بوجود اومدن شهر کجای تاریخ ایران میزیسته؟

 حالا سخت نگیر :  لینک دانلود آهنگ "شهر من کو؟"