(مقدمه و مؤخره)

تکه های سوخته اعلان ها را             باد

با        خود              به                هر               سو              می برد

دردایره های بزرگ

دردایره های کوچک

 

این جا خیابانی است که صدای هیچ رئیس جمهوری در آن به گوش نمی رسد

و برق کفش هیچ سیاستمداری گربه ها را به اشتباه نمی اندازد

 

خیابانی خالی از آدم

خالی از هر چیز که مرا به یاد:               دریدن هم نوع

                                                          برادر بزرگتر

                                                          برادر کوچکتر

                                                          نفت

و هر فکر انسانی می اندازد.

 

 

(محتوا)

این خیابان

عرب ها           را           به جهود ها

کرد ها           را        به ترک ها

صرب ها          را          به کروات ها

 

می     ر        س      ا        ن       د

 

خیابانی

از سئول          به          پیونگ یانگ

از اسلام آباد          به          دهلی

از تهران          به          بغداد  

 

از کره ی آمریکا تا هر کجا

 

 

 

(گره افکنی)

تانکی در خیابان است

با انبوهی از خزه های سبز

که ستاره ی سرخ پیشانی اش را در میان گرفته اند

 

 

 

 

(زبان)

مردی با دستاری از گلوله و ردایی از نارنجک

زنی با بمبی در زنبیلِ نان

هواپیماهای انتهاری

چریک با چکمه های برفی

ارتش هایی از تمام جبهه های زمین :

 

خیابان را هر روز سر خودش آوار می کنند

خیابان تکه تکه می شود

و هر تکه

خیابانی جدید می شود                 که زبان مادری اش را بلد نیست

 

 

 

 

 

 

(گره گشایی ؛ مؤخره و مقدمه)

غروب ها

شاعران صلح سر می رسند

چهار پایه های خود را در پیاده روها

زیر در خت ها

آب جو

چای

شراب

اسپروسو

 

 

خیابان را تند تند می سرایند

 

سیگار برگ

پال مال

وینستون

پیپ

بهمن

 

نام های بیشماری برای خیابان ها می تراشند

 

زن ها

هنگ های موزیک

رقص

سیاستمدارهای خوش پوش

چهره های گشاده

 

 

 

رادیو ها به زبان های مختلف

سرود هایِ پای کوبی

پخش می کنند

در موج های بلند

در موج های کوتاه

 

تکه های سوخته اعلان ها را             باد

با        خود              به                هر               سو              می برد

در دایره های بزرگ

دردایره های کوچک